close

Η Ομάδα ξεκίνησε έχοντας ένα Όνειρο, γι’ αυτούς που δεν τα παράτησαν ποτέ,

παρά τις αντιξοότητες, ατσαλώθηκαν και συνέχισαν.

Μοιράστηκαν το Όνειρο τους με άλλους και το Όνειρο δυνάμωσε, έγινε όραμα.

Σήμερα τα μέλη της ομάδας βλέπουν το όραμα σιγά σιγά να υλοποιείται,

πράγμα που το τρέφει ώστε να γίνει ακόμα μεγαλύτερο.

Η ομάδα

Πυρκαγιές


Πλημμύρες


Σεισμοί


Έντ. Καιρ. Φαινόμενα


Κατολισθήσεις


Τσιμπ. & Δαγκώματα


Τεχν. Ατυχ. & Άνθρ.


Τσιμπήματα & Δαγκώματα
Κυριακή, 26 Δεκέμβριος 2010 13:04

ΔΑΓΚΩΜΑ ΖΩΟΥ

Τα συχνότερα δαγκώματα ζώων, προέρχονται από τα κατοικίδια ζώα.  Από αυτά, τα δαγκώματα σκύλων είναι τα περισσότερα. Όμως, από τα δαγκώματα των κατοικίδιων ζώων, της γάτας είναι τα μολυσματικότερα.

Εάν το δάγκωμα είναι επιπόλαιο και αβαθές, απαιτείται η έκπλυσή του με άφθονο καθαρό νερό και σαπούνι και ενε συνεχεία η περιποίησή του, με αντισηπτικά διαλύματα (οξυζενέ και betadine). Ακολούθως το τραύμα θα καλυφθεί με αποστειρωμένη γάζα. Η τακτική ανά ημέρα περιποίησή του, θα βοηθήσει στην ταχύτερη επούλωσή του.

Εάν το δάγκωμα είναι βαθύ και έχει προκληθεί διάσχιση ιστών και αιμορραγία, απαιτείται κατ΄ αρχήν σταμάτημα της αιμορραγίας με άμεση πίεση επί του τραύματος. Εάν πρόκειται για τραύμα κάποιου μέλους (πόδι, χέρι), τότε ανυψώνεται το μέλος και συγκρατείται σε λοξή θέση. Στη συνέχεια καθαρές στεγνές γάζες τοποθετούνται στην περιοχή του τραύματος με τις οποίες ασκείται πίεση πάνω σ’ αυτό. Εάν η γάζα «γεμίσει» με αίμα, μία νέα στεγνή γάζα εφαρμόζεται επάνω από τη μουσκεμένη και συνεχίζεται η άσκηση πιέσεως. Η συγκεκριμένη κίνηση γίνεται κάθε φορά που γεμίζει με αίμα η επιπλέον γάζα (όρα αντιμετώπιση αιμορραγίας). Μετά το σταμάτημα της αιμορραγίας, ακολουθεί η έκπλυση και η περιποίηση του τραύματος.

Τα τραύματα από δαγκώματα ζώων δεν συρράπτονται, ως κατ΄ εξοχήν μολυσμένα. Η χορήγηση αντιβιώσεως, θα αποφασισθεί από τον ιατρό που θα εξετάσει το τραύμα σε δεύτερο χρόνο. Πάντως, κρίνεται χρήσιμη στα βαθειά και ρυπαρά τραύματα.

Οφείλει να ελεγχθεί η αντιτετανική κάλυψη του τραυματία, αφού σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να γίνει αντιτετανικός ορός και η επαναληπτική δόση του αντιτετανικού εμβολίου.

Τέλος, θα πρέπει να ενημερωθεί ο κτηνίατρος αναφορικά με την κατάσταση του ζώου και να ακολουθηθούν οι οδηγίες του.

 

ΔΑΓΚΩΜΑ ΦΙΔΙΟΥ

Συμπτώματα:

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων εξαρτάται από την ποσότητα του δηλητηρίου που έχει εγχυθεί.

•Πρήξιμο και έντονος καυστικός πόνος γύρω από το δήγμα.

•Ερύθημα γύρω από το τραύμα.

•Αιμωδία και αργότερα παράλυση του δαγκωμένου άκρου.

•Ναυτία και εμετός.

•Ασθενικός σφυγμός, χαμηλή αρτηριακή πίεση, αδυναμία.

•Αιμωδία της γλώσσας και του στόματος.

•Μαζική εφίδρωση.

•Πυρετός με ή χωρίς ρίγος.

•Μυϊκός τρόμος.

•Σπασμοί.

•Διπλωπία.

•Πονοκέφαλος.

Αντιμετώπιση:

Απομακρυνόμαστε και εμείς και το θύμα. Τα φίδια δεν κινούνται με μεγάλη ταχύτητα και μπορεί να είναι κάπου κοντά.

Διατηρούμε την ψυχραιμία μας. Το πιθανότερο είναι , το φίδι να μην είναι δηλητηριώδες. Αν δούμε στο τραύμα τις χαρακτηριστικές δύο τρύπες από τα δόντια του φιδιού τότε μάλλον έχουμε να κάνουμε με οχιά.

•Ακινητοποιούμε το θύμα, ώστε να μειώσουμε (θεωρητικά) το βασικό μεταβολισμό και την εξάπλωση του δηλητηρίου.

•Δεν κάνουμε καμία περίδεση. Το δηλητήριο κινείται μέσω της λεμφικής κυρίως κυκλοφορίας και η περίδεση, ειδικά αν είναι και ίσχαιμη (δηλαδή με συνοδό απόφραξη των αρτηριών), μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά.

•Δεν κάνουμε τομές με μαχαιρίδια και δεν αναρροφάμε αίμα από την πληγή (ειδικά με το στόμα!). Η καταστροφή των ιστών και ο πόνος που προκαλείται έτσι, είναι πολύ πιο επικίνδυνα από το 6% του δηλητηρίου που έχει υπολογιστεί ότι απομακρύνεται με τις άνω μεθόδους.

•Πλένουμε το τραύμα με ήπια αντισηπτικά (π.χ. σαπούνι με νερό, οξυζενέ κ.λ.π.). Δεν τοποθετούμε πάγο.

•Δεν δίνουμε στο θύμα να πιει αλκοόλ, ούτε ισχυρά παυσίπονα.

•Φροντίζουμε για την άμεση μεταφορά του θύματος στην πλησιέστερη ιατρική μονάδα, τηλεφωνώντας εκ των προτέρων και αναφέροντας το συμβάν και τον τύπο του φιδιού ώστε να χορηγηθεί ο κατάλληλος αντιοφικός ορός.

Στην Ελλάδα ο κίνδυνος θανάτου από δήγμα (δάγκωμα) δηλητηριώδους φιδιού, είναι γενικά περιορισμένος. Σε αντίθεση βέβαια με άλλες περιοχές του πλανήτη, Κεντρική και Νοτιοανατολική Ασία (ιδίως Ινδίες), Αυστραλία, Αφρική, Αμερική.  Αυτό διότι, το μοναδικό δηλητηριώδες φίδι που απαντάται στην Ελλάδα, είναι η έχιδνα (οχιά).

Το άτομο που υπέστη δήγμα έχιδνας, μπορεί από την δράση του δηλητηρίου να εμφανίσει:

•Διαταραχές πήξεως και αιμορραγίες, λόγω βλαπτικής επιδράσεως επί των πηκτικών και αιμοστατικών μηχανισμών του οργανισμού.

•Δυσλειτουργία και ανεπάρκεια από τους πνεύμονες, την καρδιά και τους νεφρούς.

Σε περίπτωση δήγματος (δαγκώματος) φιδιού, πρέπει κατ΄ αρχήν να ευρεθεί και να αναγνωρισθεί το υπεύθυνο φίδι, ώστε να εξακριβωθεί εάν πρόκειται για δηλητηριώδες δάγκωμα ή όχι. Στο δήγμα έχιδνας, αναγνωρίζονται χαρακτηριστικά δύο οπές (τρύπες), από τα πρόσθια δόντια της. Εάν η εύρεση του φιδιού είναι αδύνατη ή δύσκολη, και το κυριότερο θέτει σε κίνδυνο και άλλα άτομα, τότε εκλαμβάνεται το υφιστάμενο δήγμα ως δηλητηριώδες και αρχίζουν οι προσπάθειες αντιμετωπίσεως (Α΄βοήθειες). Ταυτόχρονα κάποιος άλλος παριστάμενος, θα πρέπει άμεσα να προβεί σε κλήση των υγειονομικών υπηρεσιών, για την κατά το δυνατό ταχύτερη μεταφορά του θύματος σε Θεραπευτήριο.

Κατ΄ αρχήν το θύμα ξαπλώνεται, απαγορεύονται οι μετακινήσεις του (μυϊκή δραστηριότητα και κυκλοφορία του αίματος), ενθαρρύνεται και του συστήνεται ψυχραιμία και ηρεμία. Η περιοχή του τραύματος (δήγματος), πιέζεται περιμετρικά, ώστε να απομακρυνθεί από την περιοχή η μέγιστη δυνατή ποσότητα αίματος με το εμπεριεχόμενο δηλητήριο. Η διαδικασία απομυζήσεως (ρουφήγματος) του τραύματος ή εγχαράξεως με κάποιο τέμνον όργανο (π.χ. μαχαίρι), δεν έχει αποδειχθεί ότι αποδίδουν ιδιαιτέρως και έχουν εγκαταλειφθεί.

Εν συνεχεία, το τραύμα εκπλένεται με καθαρό νερό και σαπούνι (εάν δεν υπάρχει διαθέσιμο κάποιο άλλο αντισηπτικό διάλυμα εκπλύσεως).

Εάν το σημείο του δήγματος εντοπίζεται σε κάποιο μέλος του σώματος (χέρι ή πόδι), τότε με έναν ελαστικό επίδεσμο ή έστω με ένα ελαστικό ύφασμα ή ακόμη και με λωρίδες υφάσματος ή κάποιου ρούχου, επιχειρείται η περίδεση του μέλους 3-4 δάκτυλα κεντρικότερα του δήγματος (πάνω από σημείο του δαγκώματος). Η περίδεση αποσκοπεί στην μείωση της φλεβικής επανόδου (της φλεβικής κυκλοφορίας προς το κέντρο του σώματος), ούτως ώστε να εγκλωβισθεί το δηλητήριο στην περιφέρεια και να μην υποστούν βλάβες τα κεντρικά ζωτικά όργανα του σώματος. Δυστυχώς, η αποτελεσματικότητα της περίδεσης δεν είναι εξαιρετική, διότι αφ ενός μία ποσότητα δηλητηρίου κινείται και διά της λεμφικής οδού (μικρά λεμφαγγεία), αφ ετέρου η άσκηση ισχυρής περίδεσης για την ουσιαστική ανάσχεση της φλεβικής κυκλοφορίας οδηγεί σε συμπίεση και των αρτηριακών στελεχών, οπότε ανακύπτουν άλλα σοβαρά προβλήματα που σχετίζονται με την αιμάτωση και την βιωσιμότητα του σκέλους. Έτσι, δεν θα πρέπει να παραλείπεται μετά την περίδεση, η απόπειρα ψηλαφήσεως σφυγμού περιφερικότερα. Εάν ο σφυγμός απουσιάζει ή είναι εξαιρετικά αδύναμος, η περίδεση θα πρέπει να χαλαρώνει σχετικά.

Εάν υπάρχει πόνος, μπορεί να δοθεί στο θύμα κάποιο κοινό αναλγητικό. Απαγορεύεται όμως η χορήγηση οινοπνευματωδών ποτών, δεδομένου ότι το οινόπνευμα προκαλεί αγγειοδιαστολή, διευκολύνοντας την διασπορά του δηλητηρίου.

Είναι απαραίτητη η παραμονή και η συμπαράσταση στο θύμα, μέχρι να καταφθάσει η υγειονομική βοήθεια για την μεταφορά του σε θεραπευτήριο.

Για περιπτώσεις εκτός Ελλάδος, θα πρέπει να γίνεται περιγραφή των χαρακτηριστικών του φιδιού, ώστε να προσεγγίζεται από τους αρμοδίους ο τύπος του και να χορηγείται ο αντίστοιχος αντιοφικός ορός, πέραν των λοιπών υποστηρικτικών θεραπευτικών μέτρων (ενδοφλέβια χορήγηση κρυσταλλοειδών διαλυμάτων, ρύθμιση ηλεκτρολυτών, αντιβιοτική και αντιτετανική κάλυψη, χορήγηση οξυγόνου, παρακολούθηση καρδιακής και νεφρικής λειτουργίας, κ.λ.π.).  Πάντως, η χορήγηση αντιοφικού ορού, γίνεται σε εξειδικευμένα κέντρα, αφού συχνά εμπλέκεται με σοβαρές αλλεργικές εκδηλώσεις.

 

ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΙΣ

Σε περίπτωση λήψης δηλητηρίου από το στόμα, οι προσπάθειες που γίνονται, αποσκοπούν στην παρεμπόδιση της απορροφήσεως του δηλητηρίου από το πεπτικό σύστημα και εν συνεχεία στην απομάκρυνσή του.

Εφ΄ όσον το θύμα διατηρεί τις αισθήσεις του και είναι σε θέση να καταπιεί, του χορηγείται άμεσα νερό, το πιο πρόχειρο μέσο που διατίθεται για την αραίωση του δηλητηρίου στο στομάχι και την καθυστέρηση της απορρόφησής του. Συγκεκριμένα, χορηγούνται αμέσως δύο γεμάτα ποτήρια νερό. Εάν μάλιστα προστεθεί σε κάθε ποτήρι και μια κουταλιά της σούπας αλεύρι ή πολτοποιημένη πατάτα, τα αποτελέσματα είναι ακόνη καλύτερα, αφού κάποια ποσότητα του δηλητηρίου θα προσροφηθεί στους κόκκους του αλεύρου ή της πατάτας.

Αρκετά συχνά μπορεί να ληφθεί πληροφορία σχετικά με το δηλητήριο, είτε από τον ίδιο τον παθόντα είτε αναγράφεται στην συσκευασία. Τότε, εάν πρόκειται για δηλητήριο όξινου χαρακτήρα (PH κάτω του 7), προστίθεται μια κουταλιά της σούπας σόδα σε κάθε ποτήρι νερού. Έτσι προκύπτει αλκαλικό διάλυμα, προκειμένου να εξουδετερωθεί το οξύ. Εάν αντιθέτως το δηλητήριο είναι αλκαλικού χαρακτήρα (PH άνω του 7), χορηγείται επιπροσθέτως ένα ποτήρι χυμού λεμονιού ή πορτοκαλιού, ώστε να επέλθει εξουδετέρωση μέσω των οργανικών οξέων του χυμού.

Αντί νερού, μπορεί να χορηγηθούν δύο ποτήρια γάλακτος ή δύο ποτήρια κτυπημένου λευκώματος αυγών, με καλύτερα αποτελέσματα.

Προσοχή! Η συνολική ποσότητα υγρών που χορηγούνται δεν θα πρέπει να ξεπεράσει τα 3-4 ποτήρια. Εάν αυτό συμβεί, διατείνεται ο στόμαχος και ακολουθεί μεταφορά του περιεχομένου στο δωδεκαδάκτυλο και στο υπόλοιπο λεπτό έντερο. Έτσι, αφ΄ ενός ασκείται βλαπτική επίδραση και στα όργανα αυτά, αφ΄ ετέρου το δηλητήριο διασπείρεται σε μεγαλύτερη επιφάνεια, με αποτέλεσμα την ταχύτερη και μαζικότερη απορρόφησή του.

Όταν ο παθών αντιμετωπισθεί κατά τα ανωτέρω, πρέπει να παραμένει κλινήρης ή καθιστός, ήρεμος και ζεστός, εν αναμονή της μεταφοράς του σε θεραπευτήριο για περαιτέρω αντιμετώπιση.

Η προσπάθεια προκλήσεως εμέτου, απαγορεύεται στις εξής περιπτώσεις:

•Όταν το δηλητήριο που ελήφθη έχει χαρακτήρα ισχυρού διαβρωτικού οξέος ή αλκάλεος, οπότε η πρόκληση εμέτου πολλαπλασιάζει τον κίνδυνο διατρήσεως του στομάχου.

•Όταν έχει γίνει λήψη πτητικού υγρού (π.χ. νέφτη, βενζίνης, κ.λ.π.), οπότε κατά τον έμετο υπάρχει κίνδυνος εισροφήσεως.

•Όταν ο πάσχων παρουσιάζει σπασμούς, οπότε η προσπάθεια εμέτου, μπορεί να επιτείνει τους σπασμούς.

•Όταν το θύμα δεν διατηρεί τις αισθήσεις του, οπότε παρουσιάζεται κίνδυνος εισροφήσεως.

Σε σοβαρές περιπτώσεις όπου ο πάσχων παρουσιάζει απώλεια των αισθήσεών του, διατηρεί όμως την αναπνοή του, τότε:

•Λαμβάνεται μέριμνα ώστε να παραμένει κατακεκλιμένος επί του δεξιού του πλευρού.

•Χαλαρώνεται η ζώνη του καθώς και τα τυχόν στενά και πιεστικά ενδύματα.

•Εν αναμονή της μεταφοράς του σε θεραπευτήριο για περαιτέρω αντιμετώπιση

 

ΤΣΙΜΠΗΜΑΤΑ ΕΝΤΟΜΩΝ

Λέγοντας δήγματα εντόμων θα εννοούμε τόσο τα τσιμπήματα, όσο και τα κεντρίσματα από αυτά. Η ενότητα αυτή γενικά θα είναι κάπως εκτεταμένη αφού στην Ελλάδα τα έντομα είναι σημαντικό αίτιο νοσηρότητας.

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν εκατοντάδες είδη εντόμων των οποίων τα δήγματα προκαλούν πρόβλημα και οι επιστημονικές ταξινομήσεις αυτών είναι αρκετά δύσκολες (υπάρχει ολόκληρος κλάδος που ονομάζεται Ιατρική Εντομολογία), θα απλοποιήσουμε την κατάσταση διαχωρίζοντας τα έντομα σε δηλητηριώδη και μη δηλητηριώδη.

Δηλητηριώδη: Μέλισσες, σφήκες, σβούροι και άλλα υμενόπτερα., σκορπιοί κλπ. Δεν υπάρχουν αράχνες με δηλητήριο στη χώρα μας. Επίσης δηλητηριώδεις σκορπιοί με νευροτοξικά δηλητήρια (π.χ black death scorpion είναι απόντες από την ελληνική πανίδα.

Μη δηλητηριώδη: Σκνίπες, κουνούπια, βδέλλες, ψύλλοι, ψείρες, κοριοί, τα ακάρεα της ψώρας κλπ.

Τα μεν δηλητηριώδη κεντρίζουν, τα υπόλοιπα απλώς τσιμπούν.

Υπάρχει σαφής και ειδοποιός διαφορά μεταξύ ενός εντόμου με κεντρί και ενός απλού τσιμπήματος.

Το έντομο με κεντρί προσβάλλει τα θηλαστικά και τον άνθρωπο στα πλαίσια αμυντικής αντίδρασης. Το κεντρί απελευθερώνει επώδυνο δηλητήριο στο σώμα του εχθρού με στόχο την απομάκρυνσή του. Στη μέλισσα μάλιστα, το κεντρί αποτελεί μέρος του εντερικού σωλήνα της με αποτέλεσμα να πεθαίνει μετά το δήγμα (θυσιάζεται για το γενικό καλό της κυψέλης!).

Αντίθετα τα κουνούπια και τα άλλα αιματοφάγα έντομα τσιμπώντας μας απελευθερώνουν τοπικά σάλιο με αντιπηκτική ουσία με σκοπό να τραφούν και να ζήσουν από το αίμα μας.

 

Χαρακτήρες δήγματος εντόμων

Συμπτώματα

Δηλητήριο(κεντρί)

Χωρίς δηλητήριο

Κνησμός

Μερικές φορές

Πάντα (έντονος)

Πόνος

Πάντα (έντονος)

Σπάνια

Αναφυλαξία

Συνήθης

Σπάνια

Ερυθρότητα

Πάντα-μπορεί να γενικευθεί

Ελαφριά/απούσα

 

Από τον παραπάνω πίνακα δεν πρέπει να εννοηθεί ότι τα μη δηλητηριώδη έντομα είναι ακίνδυνα για την Δημόσια Υγεία. Στην πραγματικότητα ευθύνονται για τη μετάδοση εκατοντάδων ασθενειών στον άνθρωπο (ελονοσία, επιδημικός και ενδημικός τύφος, νόσος του Lyme, Μεσογειακός τύφος, πανώλης κ.λ.π.). Το πιο συνηθισμένο είναι να αποτελούν μία ενοχλητική παρουσία και να προκαλούν έναν έντονο κνησμό με τα τσιμπήματά τους.

Αλλεργική και αναφυλακτική αντίδραση

Τα δήγματα από τις μέλισσες, σφήκες και τα άλλα δηλητηριώδη έντομα είναι πολύ επώδυνα και προκαλούν έντονες τοπικές αντιδράσεις γύρω από το σημείο του κεντρίσματος (ερυθρότητα και οίδημα που μπορεί να εξαπλωθεί και μέχρι 30 εκατοστά γύρω από το δήγμα).

Σε ορισμένα ευαίσθητα άτομα μπορεί να παρατηρηθεί μία γενικευμένη αντίδραση γνωστή ως αναφυλαξία: Διάχυτη ερυθρότητα και οίδημα σε όλο το δέρμα και μερικές φορές λαρυγγικό οίδημα και σπασμός των βρόγχων που μπορεί να αποβούν και μοιραία.

 

ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ

Αντισηπτικά φάρμακα

* Φυσιολογικός ορός. Χρησιμοποιείται για καθαρισμό της πάσχουσας περιοχής (εκδορές, πληγές).

* Οινόπνευμα (αιθυλική αλκοόλη). Το οινόπνευμα σε διάλυμα νερού αποτελεί καλό αντισηπτικό. Το ίδιο και το ξυλόπνευμα.

* Οξυζενέ (υπεροξείδιο του υδρογόνου). Χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό και την απομάκρυνση ξένων σωμάτων από τις πληγές.

* Ερυθρό βάμμα του ιωδίου (Betadine). Χρησιμοποιείται για την απολύμανση των τραυμάτων.

Αντιβιοτικά φάρμακα

* Αντιβιοτικά φάρμακα σε σκόνη, αλοιφή ή σπρέι Νεομικίνη, κοραμισίνη, σουφλαμιδαμίνες κ.ά.

* Βαμβάκι, γάζες (μεγάλες, μικρές), επίδεσμοι ελαστικοί, απλοί, συγκολλητικές ταινίες (λευκοπλάστ).

Φάρμακα για εγκαύματα

* Βαζελινούχες αντιβιοτικές γάζες (Fucidine), που εναποτίθενται στην πάσχουσα περιοχή χωρίς επικόλληση.

Αντιισταμινικά φάρμακα

* Αντιισταμινικά σκευάσματα κατάλληλα σε περίπτωση αλλεργίας από διάφορες αιτίες, όπως δήγματα εντόμων, μεδουσών κ.ά.

* Fenistil

* Αμμωνία (δράση στην περιοχή του δήγματος λόγω μεγάλης πτητικότητας)

* Αντιεμετικά φάρμακα

* Αντιδιαρροϊκά φάρμακα

* Οφθαλμικά κολλύρια

* Αντιοφικοί οροί

Παυσίπονα και αναλγητικά φάρμακα

* Σαλικυλικό οξύ (ασπιρίνη κ.ά.).

* Παρακεταμόλη (Depon, Ponstan κ.ά.) ή και μείξη των ανωτέρω.

* Ισχυρότερα παυσίπονα (Lonarid χορηγείται με ιατρική συνταγή).

Είναι απαραίτητο να ελέγχουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα την ημερομηνία λήξης των φαρμάκων και να τα ανανεώνουμε εγκαίρως.

Όταν διαμένουμε στην ύπαιθρο, είναι απαραίτητο να έχουμε αντιοφικό εμβόλιο, η χορήγηση του οποίου επιβάλλεται να γίνει από γνώστη υποδόριων ή ενδομυϊκών ενέσιμων σκευασμάτων. Επίσης, πρέπει να ελέγχουμε σε τακτά χρονικά διαστήματα την ημερομηνία λήξης των φαρμάκων και να τα ανανεώνουμε εγκαίρως. Καλό είναι να μην πετάμε τη συσκευασία τους, στην οποία περιέχονται οι οδηγίες χρήσης που πρέπει να συμβουλευόμαστε, και να τα τοποθετούμε σε εμφανή σημεία, δυσπρόσιτα στα μικρά παιδιά. Προσοχή: ορισμένα φάρμακα (π.χ., οφθαλμικά κολλύρια κ.ά.), μετά την πρώτη χρήση έχουν περιορισμένη διάρκεια, ημερών ή εβδομάδων. Κάποια είναι ευαίσθητα στις υψηλές θερμοκρασίες, στην υγρασία και στην έκθεση στον ήλιο. Ένα φαρμακείο περιλαμβάνει φάρμακα που κυριολεκτικά μπορούν να σώσουν μια ανθρώπινη ζωή. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι η αλόγιστη και η άσκοπη χρήση τους μπορεί να αποβεί μοιραία.

 

ΕΡΓΑΛΕΙΑ

•1 ψαλίδι.

•2 ζευγάρια γαντιών μιας χρήσης.

•1 λαβίδα ή ένα μεγάλο τσιμπιδάκι.

•1 θερμόμετρο.

•5-6 παραμάνες ασφαλείας.

•1 μαχαίρι μυτερό.

 

ΕΠΙΔΕΣΜΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

•5-6 πακέτα μεσαίων και μεγάλων γαντιών.

•1 πακέτο βαμβάκι.

•Λευκοπλάστη.

•Ελαστικοί επίδεσμοι (και μεγάλου μεγέθους).

•Αυτοκόλλητα patch για μικροτραύματα (Hansaplast).

•Μεγάλοι τριγωνικοί επίδεσμοι (για κατάγματα).

•Μερικά πλαστικά κυπελλάκια.

 

ΚΡΕΜΕΣ

•1 σωληνάριο απλής κορτιζονούχου κρέμας ( καλύτερα να περιέχει και αντιβιοτικό, π.χ. Betnovate with neomycine ).

•1 σωληνάριο αντιισταμινικής κρέμας ή γέλης (gel), όπως Fenistil gel.

•1 σωληνάριο βαζελίνης.

•1 σωληνάριο τοπικού αναισθητικού σε κρέμα ή γέλη (Xylocaine).

 

ΣΙΡΟΠΙΑ

•1 φιάλη Kaopectate ( χρήσιμο στις διάρροιες ).

 

ΚΟΛΛΥΡΙΑ

•1 φιαλίδιο κολλυρίου με αντισηπτικό , όπως Septobore coll.

ΧΑΠIA

•1 κουτί DEPON.

•1 κουτί με αντιόξινα (π.χ Tums, Aludrox κλπ).

•1 κουτί με αντιεμετικά όπως Vomex σε capsules για την πρόληψη της ναυτίας στα ταξίδια.

 

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ

Αντιβιοτικά για να βρίσκονται: Η λήψη αντιβιοτικών γίνεται μόνο μετά από ιατρική εξέταση.

Ασπιρίνη: Καλύτερα να μη χορηγούμε ασπιρίνη για τους πονοκεφάλους όταν δε γνωρίζουμε την αιτία τους. Στους πόνους της περιόδου η ασπιρίνη μπορεί να αυξήσει την αιμορραγία κλπ.

Ηρεμιστικά , αγχολυτικά κλπ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ

Ενέσιμη κορτιζόνη αν εμείς ή κάποιος στην οικογένειά μας είναι αλλεργικός (με τις απαραίτητες σύριγγες. Προσοχή! Χρειάζεται κάποια εκπαίδευση αν πρέπει να κάνουμε κάποια ένεση).

ΓΕΝΙΚΑ

Το κουτί να είναι σε ασφαλές σημείο και μακριά από τα παιδιά.

Να ελέγχουμε περιοδικά τα φάρμακα μήπως έχουν λήξει.

Να αντικαθιστούμε ότι έλλειμα έχουμε.

O τύπος του κουτιού εξαρτάται από το προσωπικό μας γούστο , τις ανάγκες μας (π.χ. ειδικό κουτί για αυτούς που κάνουν θαλάσσια sports) κλπ.

Προτείνεται το first aid kit που βολεύει τον καθένα μας.

 

 

Warning: Creating default object from empty value in /home/thinkit/public_html/eodsamos.gr/modules/mod_featured_youtube_slider/helper.php on line 31